Metoda Feldenkraisa

Sposób na rozwój i zdrowie

Niemożliwe staje się możliwym…

Metodę tą stosuję się zarówno w schorzeniach o podłożu neurologicznym jak i ortopedycznym. Korzyści z tej metody odniosą również osoby w pełni sprawne 21fizycznie, ale takie które chciałby poprawić swoją zdolność ruchową lub poruszać się z większą łatwością i gracją. Jak sam twórca metody powtarzał : w wyniku jej stosowania „niemożliwe staje się możliwym, możliwe staje się łatwym a łatwe staje się eleganckim. W pracy grupowej z uczniami, uczestnicy prowadzeni są słownie przez specyficzne sekwencje ruchowe , które nazywane są lekcją ruchową. Taka forma zajęć trwa zazwyczaj do godziny . Ruchy wykonywane są najczęściej w pozycji leżącej lub siedzącej i nacisk kładzie się na to aby ich wykonywanie było jak najbardziej naturalne i komfortowe. Metoda ta rozwija także zdolności kreatywne, ponieważ każdy uczestnik może na swój sposób zinterpretować słowa prowadzącego.

Ruch jako czynnik rozwojowy

Metoda Feldenkraisa polega na tym aby wykorzystywać naszą naturalną zdolność pojmowania i uczenia się. Dzięki temu zapewnimy sobie ciągły rozwój i zyskamy 4214nowe doświadczenia, nie poprzestając na tym co już znamy i nie zatrzymując się w miejscu. w Metodzie Feldenkraisa ruch, (który najłatwiej podlega świadomej kontroli) wykorzystywany jest jako główny czynnik tego rozwoju.Jest to więc metoda rozwoju na wszystkich płaszczyznach naszego życia, wykorzystująca do tego celu zdolność ruchową. Ponieważ jest to forma nauczania, używamy stwierdzeń, że są to zajęcia edukacyjne a nie terapeutyczne. Nie znaczy to, że metoda nie ma właściwości terapeutycznych. Stosuje się ją w pracy z osobami, które czy to w wyniku wypadku, choroby czy bezruchu straciły częściową możliwość poruszania się lub nastąpił jej całkowity zanik.

Naturalne zdolności uczenia się

Mózg ludzki szybko się uczy i wykazuję zdolność do posiadania coraz lepszych wzorców ruchowych w procesie całego życia. Doskonałym przykładem tego są 2424dzieci, która stopniowo wykształcają sobie pewnie zachowania ruchowe kiedy uczą się raczkować a następnie chodzić. Niestety kiedy opanujemy już podstawy ruchowe niezbędne nam do życia, przestajemy je rozwijać. Dlatego też cały cas wykorzystujemy znane nam już wzorce ruchowe, które nawet z czasem wykonujemy już automatycznie. Tymczasem  stałe powtarzanie tych ruchów może prowadzić do przeciążenia stawów i mięśni, powodować dolegliwości bólowe, wady postawy i zwyrodnienie stawów. Takie same wzorce funkcjonują w takich aspektach jak schematy myślowe, zachowanie w grupie i społeczeństwie, postrzeganie ludzi i wszystkich otaczających nas rzeczy. Okazuję się, ze wykształcone przez nas wzorce w określenie życia są w większości niezmienne a to niekorzystnie wpływ na nasz rozwój.

1311163870-navigation-1048294_640.jpg

Działanie z nawigacją ogłupia!

Obcowanie z nawigacją ogłupia! Badania dokonane przez większość naukowców z Londynu dowiodły, że używanie nawigacji dodaje się do ostatniego, iż tracimy nie tylko umiejętność w dziale, jednak i ilość neuronów.

Naukowcy z Londynu postanowili przebadać mózg podczas rzucania się po mieście z wykorzystaniem GPS w wirtualnej przestrzeni.

Za pomocą rezonansu magnetycznego obserwowano pracę kory przedczołowej, związanej z rozwijaniem i myśleniem decyzji, a także hipokampu, odpowiadającego m.in. za opinię i myśl przestrzenną.

Z doświadczeń wynika, że mózg uczestników reagował wzmożoną aktywnością na pełne sytuacje, jak należało podjąć decyzję. Natomiast, gdy kierujący wpadał w prostą uliczkę, hipokamp usypiał, ponieważ nie musiał analizować przestrzeni, ani rozwiązywać dylematów.

Zdaniem naukowca, który składał eksperymentem, hipokamp i kora przedczołowa otrzymują duże wyzwania, jeśli dany osobnik doświadcza kłopotów z nawigacją podczas przejażdżki po mieście.

Wcześniejsze badania dowodzonego przezeń zespołu udowodniły, że hipokamp taksówkarzy się rozrasta, kiedy zapamiętują plan miasta. Ci, którzy stosowalibyśmy nawigacji, nie angażowali zasobów poznawczych dodatkowo nie przekonywali się rozkładu ulic.

Jak mamy urządzenie, które przekazuje nam, jak jechać, te cechy mózgu po prostu nie reagują na platforma ulic – badacz. Mózg wyłącza nasze staranie tym, co się dzieje dookoła, zaś to w głównym rozrachunku nas ogłupia.

Page 1 of 295

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén